Αναζήτηση
  • Admin

Ο ανταγωνισμός θα είναι το πρώτο πρόβλημα μας το 2022

Οποιοσδήποτε τόπος θα μπορούσε να διεκδικήσει τον χαρακτηρισμό τουριστικού προορισμού.

Μια πόλη, ένας τόπος επίσκεψης, μια περιοχή, ένας πολιτιστικά ή φυσικά ομοιογενής χώρος, μια χώρα ή ακόμα και μια ήπειρος. Όποια και αν είναι η περίμετρος, ένας τουριστικός προορισμός είναι στην ουσία ένας χώρος στον οποίο ένας τουρίστας πηγαίνει να ζήσει μια συγκεκριμένη εμπειρία. Για να γίνει αυτό, πρέπει να είναι σε θέση να προσφέρει τα οφέλη και τις υπηρεσίες που αναμένονται από τους πελάτες του και να είναι γνωστά, αναγνωρισμένα, σαφώς προσδιορισμένα και να τηρούν την υπόσχεση που κάνουμε!

Για όλους τους προορισμούς, ο τουρισμός φαίνεται να είναι ένα σημαντικό οικονομικό ζήτημα.



Ο τουρισμός είναι μια εγκάρσια οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα, που τροφοδοτείται, για την ανάπτυξή του, από πολλούς τομείς (μεταφορές, πολιτισμός, εκπαίδευση, διαχείριση και ανάδειξη φυσικών χώρων και πολιτιστικής κληρονομιάς κ.λπ.) και αποτελεί μια αλυσίδα υπηρεσιών. Σε αντάλλαγμα προσφέρει έναν σημαντικό οικονομικό μοχλό για τις ίδιες συμπληρωματικές δραστηριότητες (οικοδομικές, αγροδιατροφικές, μεταφορές κ.λπ.) και ένα ισχυρό εργαλείο στην υπηρεσία του περιφερειακού και τοπικού σχεδιασμού.


Με αυτό κατά νου, υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι για την τουριστική ανάπτυξη και ο ανταγωνισμός είναι έντονος, εντός της ίδιας χώρας μεταξύ πόλεων ή σε παγκόσμια κλίμακα μεταξύ των χωρών. Για να κερδίσουμε σε αυτό το παιχνίδι, η ανταγωνιστικότητα είναι το μονόδρομος.


Στο ανταγωνιστικό πλαίσιο που περιγράφεται παραπάνω, κάθε προορισμός πρέπει να ξεχωρίζει. Καθορισμός αξιόπιστης θέσης, που να είναι σύμφωνη με τα δικά της περιουσιακά στοιχεία, την ταυτότητά της, τη διαφοροποίηση, επιτρέποντάς της να υπάρχει σε μια πληθώρα προσφορών και να είναι προσβάσιμη σε όλους ψηφιακά, ελκυστική για μια στοχευμένη πελατεία, με απόλυτη γνώση των σημερινών προσδοκιών και των αλλαγών στα καταναλωτικά πρότυπα. Ενοποιώντας τελικά όλους και με την υποστήριξη όλων, από τους κατοίκους, που είναι οι πρώτοι πρεσβευτές του προορισμού τους, μέχρι τους ιδιωτικούς φορείς και τις δημόσιες αρχές.


Ο τουριστικός τομέας είναι εγγενώς περίπλοκος. Οι λόγοι αυτής της πολυπλοκότητας είναι πολυάριθμοι: ο πολυτομεακός χαρακτήρας του τουρισμού, η πολλαπλότητα των εμπλεκόμενων φορέων, με μερικές φορές αντιφατικούς στόχους, οι στόχοι διαφόρων πελατών (αγορές, λόγοι επισκέψεων) και οι διαφοροποιημένες προσδοκίες, καθώς και η μόνιμη εξέλιξη των προσδοκιών των καταναλωτών (προϊόντα, καταναλωτικά πρότυπα) και οι τεχνικές λύσεις που δίνουν σε κάθε τουριστικό παράγοντα (δημόσιο ή ιδιωτικό, καταναλωτή ή επαγγελματία) την ευκαιρία πρόσβασης σε νέα εργαλεία.


Σε αυτό το σύνθετο, αναπτυσσόμενο και όλο και πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, κάθε προορισμός πρέπει να ενσωματώσει όλα αυτά τα στοιχεία για να είναι ανταγωνιστικός. Αλλά η ίδια η έννοια της ανταγωνιστικότητας δεν μπορεί να περιοριστεί σε μερικούς μετρήσιμους δείκτες (τιμή, ροές, δαπάνες ανά επισκέπτη κ.λπ.), πρέπει να ενσωματώσει όλες τις συνιστώσες της τουριστικής βιομηχανίας που καθιστούν έναν προορισμό επιτυχημένο.


«Η ανταγωνιστικότητα του τουρισμού για έναν συγκεκριμένο προορισμό αντιστοιχεί στην ικανότητα του τόπου να βελτιστοποιήσει την ελκυστικότητά του για τους κατοίκους και τους μη κατοίκους, προκειμένου να προσφέρει στους καταναλωτές ποιοτικές, καινοτόμες και ελκυστικές τουριστικές υπηρεσίες (καλή σχέση ποιότητας/τιμής) και να κερδίσει μερίδιο αγοράς στην εγχώρια και παγκόσμια αγορά, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι διαθέσιμοι πόροι για τη στήριξη του τουρισμού χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά και βιώσιμα».


Η ανταγωνιστικότητα καθορίζει τις βασικές συνιστώσες ενός προορισμού (διακυβέρνηση του τουρισμού, ανάπτυξη προϊόντων, ποιότητα των τουριστικών υπηρεσιών, ανταγωνιστικότητα τιμών, προσβασιμότητα, branding προορισμού, φυσικοί και πολιτιστικοί πόροι, ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού) και στη συνέχεια προτείνει έναν κατάλογο δεικτών που θα μετρήσουν «τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις του τουρισμού, την ικανότητα ενός προορισμού να προσφέρει ανταγωνιστικές τουριστικές υπηρεσίες. και την ποιότητα, την ελκυστικότητα ενός προορισμού, τα μέτρα που λαμβάνονται από τις δημόσιες αρχές και τις οικονομικές επιπτώσεις».


Και η Ελλάδα;


Αν ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο και μερικές δεκάδες κρίσεις μετά: πρώτο και δεύτερο σοκ πετρελαίου, πόλεμος των Falklands, Tchernobyl, πόλεμος του Κόλπου, κρίση των τρελών αγελάδων (mad cow crisis), πτώση των Δίδυμων Πύργων, H5N1, οικονομική κρίση των subprimes, H1N1, Fukushima, Ebola, Covid και σήμερα ο οικονομικός πόλεμος μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ με την Ευρώπη για θύμα … πρέπει να αναρωτηθούμε.


Τι αλλάξαμε στις πρακτικές μας μετά από όλα αυτά τα γεγονότα; Πώς διαμορφώσαμε το προϊόν μας και την προσφορά μας σαν χώρα και προορισμοί;

Στις μεγάλες γραμμές δεν κάναμε τίποτα !

Περιμέναμε τα πράγματα να ξανά μπούνε στην θέση τους, θέση που αντιστοιχεί πάντα με την « ζώνη άνεσης » μας (confort zone).


Χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι μετά από κάθε συμβάν υπήρχαν πάντα διαφορές, στην αντίληψη της καινούργιας πραγματικότητας και στους τρόπους κατανάλωσης.


Είμαστε σαν ένα ιστιοφόρο μέσα στην φουρτούνα.

Με τη θάλασσα που είναι η τουριστική αγορά, τον άνεμο που είναι τα επαναλαμβανόμενα γεγονότα που επηρεάζουν την αγορά, το ιστιοφόρο που είναι ο προορισμός και τον καπετάνιο, το πλήρωμα που είναι όλοι οι υπεύθυνοι της τουριστικής ανάπτυξης του προορισμού.

Η θάλασσα, η αγορά, είναι ένα μέρος περιβάλλον, που αλλάζει γρήγορα.

Όπως και οι καταναλωτές που αλλάζουν τις αγοραστικές τους συμπεριφορές πολύ γρηγορά και παραμένουν λιγότερο πιστοί στις μάρκες από το παρελθόν.

Η θάλασσα είναι και απρόβλεπτη, αλλά μπορούμε να την εξουσιάζουμε (δυστυχώς όχι πάντα) όταν και αν έχουμε μάθει να την ακούμε και να την διαβάζουμε, κάτι που χρειάζεται εμπειρία πιο πολύ από θεωρίες.


Ο άνεμος, είναι τα γεγονότα που έρχονται όλο και πιο συχνά και συνεχώς επιταχύνονται τις τελευταίες δεκαετίες, όπως αναφέραμε πιο πάνω.

Το ιστιοφόρο, είναι ο προορισμός μας.

  1. Αν το φορτώσουμε πάρα πολύ, αν βάλουμε περισσότερους ανθρώπους απ' όσο πρέπει, θα βουλιάξει.

  2. Αν αφεθεί μόνο του στις δυνάμεις της θάλασσας και των ανέμων, θα ανατραπεί και θα βυθιστεί.

  3. Αν δεν το διατηρήσουμε σε καλή κατάσταση, δεν θα μας φτάσει στον προορισμό μας.


Μόνο ο καπετάνιος, ρυθμίζοντας τα πανιά και την κατεύθυνση θα μπορέσει να αποφύγει ή να ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους.

Ο καπετάνιος λοιπόν καθορίζει την πορεία, όπως πρέπει και ο διαχειριστής του προορισμού να καθορίζει την τουριστική στρατηγική, να ρυθμίζει τα πανιά, δηλαδή να εφαρμόζει τις απαραίτητες τακτικές προσαρμοσμένες στις καιρικές συνθήκες.


Με λίγα λόγια έχουμε αφήσει την αγορά να αποφασίζει για εμάς ενώ οι περισσότεροι ανταγωνιστές μας την καθοδηγούν.


Το πρώτο βήμα για την αλλαγή είναι να δεχτούμε ότι είναι απαραίτητη.

Το δεύτερο βήμα είναι να καταλάβουμε ότι μας αφορά όλους μας.

Το τρίτο βήμα είναι ότι δεν υπάρχουν πολιτικά χρώματα σε αυτήν την προσέγγιση.


Και τέλος, ας δεχτούμε ότι δεν έχουμε την πρακτική τεχνογνωσία, κάτι που δεν είναι κατακριτέο και αρκετά φυσιολογικό όταν όλα πήγαιναν καλά αυτόματα, ας αποφασίσουμε να το ψάξουμε αλλού και να ζητήσουμε βοήθεια από άλλους.


2 προβολές0 σχόλια